„Książka zawiera biogramy zawodowych fotografów z terenów powiatów wałbrzyskiego, dzierżoniowskiego i strzelińskiego. Podstawą źródłową pracy są ogłoszenia prasowe. Najciekawsze są informujące o otwarciu zakładu fotograficznego, jego sprzedaży lub zmianie adresu. W początkowym okresie istnienia fotografii zawierają one także ceny. Z biegiem czasu anonsów jest mniej. W okresie międzywojennym są już nieliczne zwłaszcza w dużych miastach takich jak Wrocław, Legnica i Górlitz. W tej sytuacji często jedynym źródłem stają się księgi adresowe. W dużych miastach wydawano je zazwyczaj co rok lub co dwa lata, w mniejszych rzadziej. Drugim źródłem są księgi urzędów stanu cywilnego. Z badanego terenu posiadamy niemal kompletne księgi z Wałbrzycha, Dzierżoniowa, Mieroszowa, Jedliny-Zdroju. Nie zachowały się one z terenu powiatu strzelińskiego. Nie zachowały się one z terenu powiatu strzelińskiego. Księgi urzędów stanu cywilnego powinny być przekazywane do archiwów państwowych po 80 latach (małżeństwa i zgony) i po 100 latach (urodzenia). W praktyce często występują opóźnienia. Kolejnym źródłem są zdjęcia fotografów. Wykonane na cienkim papierze były naklejane na kartoniki, które były wykorzystywane jako reklama. Zawierają one informacje o adresie zakładu, filiach jakie prowadził fotograf, posiadanych nagrodach i poprzednim właścicielu. Nie zawsze wszystkie te elementy występują na każdym zdjęciu. Fotografie ułatwiają śledzenie losów ich twórców, są często jedyną informacją o posiadanych filiach lub o istnieniu fotografów mieszkających na wsi. Zdjęcia naklejane na kartoniki były w powszechnym użyciu aż do I wojny światowej, a niekiedy także krótko po jej zakończeniu". [Wstęp, fragm.]